Nie masz dokładnej liczby? Pokaż, co się zmieniło, zamiast ją wymyślać
„Jaki wpływ miała twoja praca?”
Zadanie zostało zakończone. Przekazywanie spraw jest jaśniejsze, decyzja może wreszcie zapaść albo zespół pracuje inaczej niż wcześniej. Nikt jednak nie przeprowadził pomiaru przed zmianą i po niej, więc nie możesz uczciwie przypisać efektowi konkretnego procentu. W takiej sytuacji możesz opisać konkretną decyzję, sposób przekazania sprawy albo nowy krok w pracy zespołu, zamiast udawać, że dysponujesz pomiarem.
To nie znaczy, że nie masz o czym opowiedzieć. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej wpływ można pokazać przez konkretną, zaobserwowaną zmianę. Ważne jest rozdzielenie tego, co zrobiłeś, co zauważyłeś i czego nie potrafisz dowieść.
Zacznij od zmiany, a nie od ogólnego sukcesu
„Usprawniłem proces” wymaga od rozmówcy przyjęcia twojego wniosku na wiarę. Opisz coś, co da się sobie wyobrazić. Co było wcześniej trudne? Która decyzja lub czynność należała do ciebie? Co wyglądało inaczej po zakończeniu pracy?
Może to być decyzja, która wcześniej utknęła, przekazanie sprawy z jasno wskazaną odpowiedzialną osobą, nowy sposób sprawdzania jakości albo pytanie klienta, na które zespół potrafi teraz odpowiadać spójnie. Nie są to zamienniki brakującej metryki. To inne rodzaje dowodów. Wybierz ten, który wynika z twojego rzeczywistego doświadczenia.
Jeśli jedynym dowodem jest twoje poczucie, że wszystko poszło dobrze, rezultat nadal jest zbyt niejasny. Dokument, uzgodniona decyzja, zakończony test albo późniejsze zachowanie zespołu dają konkretniejszy punkt wyjścia. Powiedz, skąd to wiesz, a nie tylko co sądzisz.
Fikcyjny przykład: jaśniejsze przekazanie spraw, a nie szybsza obsługa
Wyobraźmy sobie fikcyjny zespół obsługi klienta. Otwarte sprawy przekazywano między zmianami, ale czasem nie było jasne, kto ma zająć się nimi dalej i jaki jest następny krok. Kandydatka zaproponowała krótką notatkę przekazania, wypróbowała ją z zespołem i po próbie przejrzała notatki.
Zbyt daleko idąca odpowiedź brzmiałaby:
„Całkowicie odmieniłam sposób przekazywania spraw i znacznie zwiększyłam wydajność obsługi klienta”.
W tej historii nie ma wiarygodnego pomiaru wydajności. Lepiej uzasadniona odpowiedź mogłaby brzmieć:
„Zauważyłam, że część otwartych spraw trafiała do kolejnej zmiany bez wskazanej osoby odpowiedzialnej i następnego działania. Zaproponowałam notatkę obejmującą obie informacje i przetestowaliśmy ją w zespole. W sprawach, które przejrzeliśmy po próbie, kolejna zmiana widziała, kto odpowiada za dalszy kontakt i co należy zrobić. Zespół nadal korzystał z notatki. Nie mierzyliśmy czasu rozwiązania spraw, dlatego opisałabym rezultat jako jaśniejsze przekazanie, a nie udowodnione przyspieszenie obsługi”.
Ta wersja pokazuje konkretny wkład, zaobserwowaną zmianę w procesie i uczciwe ograniczenie. Przykład jest fikcyjny, nie przedstawia wyników klientów Loopiva ani nie przypisuje wszystkich późniejszych efektów jednej osobie.
Dobierz dowód do twierdzenia
Różne dowody uzasadniają różne twierdzenia. Zapis decyzji może pokazać, co wybrano i dlaczego. Zmieniona lista kontrolna może pokazać, że proces się zmienił. Opinia współpracownika może pokazać, jak ta osoba odebrała zmianę. Żaden z tych elementów sam w sobie nie dowodzi wzrostu przychodów, większej satysfakcji klientów ani szybszej pracy.
Nie twierdź więcej, niż pozwala dowód:
- Jeśli zespół przyjął nowy sposób przekazywania spraw, powiedz właśnie to. Bez dodatkowych danych samo wdrożenie nie dowodzi wzrostu produktywności.
- Jeśli jedna osoba uznała wyjaśnienie za bardziej zrozumiałe, opisz jej opinię. Nie zamieniaj jej w ogólny rezultat dotyczący wszystkich klientów.
- Jeśli po zmianie nie pojawił się błąd, powiedz, co obserwowałeś i przez jaki czas. Nie twierdź, że zapobiegłeś błędom, które być może i tak by nie wystąpiły.
Nie chodzi o odrzucanie liczb. Użyj wiarygodnej miary, jeśli ją masz i rozumiesz, co oznacza. Problemem jest pozorna precyzja, której nie potwierdza obserwacja.
Oddziel swój wkład od przyczyn całego wyniku
Możesz zainicjować zmianę, nie będąc jedyną przyczyną jej powodzenia. W fikcyjnym przykładzie kandydatka zaproponowała notatkę; współpracownicy ją przetestowali i dalej stosowali. W przejrzanych sprawach przekazanie stało się jaśniejsze. To już wartościowa historia, bez twierdzenia, że kandydatka samodzielnie poprawiła całą obsługę.
Zastanów się, który czasownik naprawdę opisuje twoje działanie: zauważyłem, zaproponowałem, przetestowałem, udokumentowałem, przekonałem czy sprawdziłem. Następnie nazwij działania innych. Na końcu przedstaw zaobserwowany rezultat i jego ograniczenia. Dzięki temu łatwiej odpowiedzieć na pytanie: „Skąd to wiesz?”.
Sprawdź swój przykład w trzech linijkach
Wybierz zakończony projekt, dla którego nie masz wiarygodnej miary wyniku. Zanim ułożysz dopracowaną odpowiedź, zapisz trzy krótkie notatki:
1. Co się zmieniło? Opisz widoczną różnicę, zamiast używać przymiotnika „lepiej”.
2. Skąd to wiem? Wskaż zapis, decyzję, zachowanie lub opinię, które rzeczywiście zaobserwowałeś.
3. Czego nie mogę twierdzić? Zaznacz niezmierzony efekt, wspólny wkład lub inną możliwą przyczynę.
Teraz powiedz odpowiedź na głos. Zacznij od problemu i własnego działania, a potem przedstaw zmianę i dowód. Ograniczenie dodaj tam, gdzie ma znaczenie; uczciwość nie wymaga długich przeprosin.
Przećwicz dwa pytania uzupełniające: „Na jakiej podstawie twierdzisz, że to zadziałało?” i „Co jeszcze mogło wyjaśnić tę zmianę?”. Jeśli pierwsza odpowiedź nie wytrzymuje tych pytań, zawęź twierdzenie albo poszukaj lepszego dowodu. Nie wymyślaj liczby, by wypełnić lukę.
Ćwicz uzasadnienie, a nie wynik punktowy
Loopiva oferuje mówione rozmowy próbne z pytaniami uzupełniającymi, ocenę po zakończonej sesji i ukierunkowany coaching. Możesz użyć prawdziwego własnego przykładu, aby ćwiczyć wyjaśnianie zaobserwowanej zmiany i dostrzec, gdzie dowód lub twój udział nadal brzmi niejasno. Potem popracuj nad tym fragmentem i spróbuj odpowiedzieć ponownie. To sposób wykorzystania treningu, a nie twierdzenie, że Loopiva weryfikuje dane twojego projektu lub przewiduje decyzję pracodawcy.
Na kolejnej rozmowie nie każda historia musi kończyć się zgrabnym procentem. Potrzebujesz odpowiedzi, którą potrafisz obronić, gdy ktoś zapyta, co się zmieniło i skąd to wiesz.